Berichten

Achter elk verlangen schuilt de wens om je goed te voelen

Verlangen. Alles begint met een verlangen. Verlangen om meer rust te krijgen, verlangen om niet meer gekwetst te worden, het verlangen naar meer liefde in je leven, het verlangen je niet zo mee te laten sleuren door je emoties, het verlangen naar verbinding. En zo heeft iedereen zijn eigen verlangens. Ze geven aan wat jij nodig hebt om geluk, voldoening en vervulling te geven aan je leven.

Soms hebben we onze verlangens zó ver weg gestopt, dat we niet eens meer weten wat we écht verlangen. Je hebt misschien wel eens nagedacht over de vraag: als niets je in de weg staat, als je alles kunt verwezenlijken wat je wilt, hoe zou je leven er dan uit zien? Als eerste komt dan vaak: stoppen met werken, reizen, een mooi groot huis kopen. Maar is dat waar we werkelijk naar verlangen?

Vaak onderdrukken we onze verlangens. Uit schaamte of omdat je de pijn van het gemis niet wilt voelen. Je vlucht in werk, zoekt afleiding of je richt je vooral op het vervullen van de behoeftes van een ander. Dit allemaal om de pijn, angst of weerstand niet te voelen.

En dan komt er een moment dat het begint te knagen. Er gebeurt iets in je leven waardoor je beseft dat het roer om mag. Of soms is het moment daar, dat je denkt: is dit het nu? Je hebt alles (redelijk) voor elkaar en toch ben je niet gelukkig. Je voelt een bepaalde zwaarte in je leven, maar je kunt je vinger er niet precies opleggen. Je wilt een andere richting op met je leven, maar je weet niet welke of je weet niet hoe.

Zelf heb ik lang rondgelopen met dat gevoel. Alsof er een luikje in mijn hoofd zat dat maar niet open wilde, terwijl ik heel duidelijk het gevoel had dat daar de sleutel lag tot een lichter leven:

  • een leven zonder de pijn van anders zijn dan anderen;
  • zonder de pijn van je niet begrepen en niet gewaardeerd voelen.
  • een leven waarin je meer grip krijgt op je emoties.

Achteraf gezien vind ik het wel een mooi beeld: een luikje naar binnen openen. Want inderdaad: de sleutel naar een lichter leven ligt binnen in je zelf.  De moed hebben om je eigen angsten aan te kijken en te onderzoeken. Ze te herkennen, te erkennen en ze te accepteren, zodat ze jou los kunnen laten. Zodat je je steeds meer af kunt stemmen op de frequentie van liefde, harmonie en vervulling.

Ben jij op zoek naar meer rust, harmonie, verbinding?

Download dan nu mijn gratis E-zine: Stem je af op de frequenties van liefde, verbinding en kracht en leef lichter!

 

Ontleen jij status aan druk zijn?

Druk druk druk… je hoort niet anders dan dat om je heen. En natuurlijk, we hebben het druk, ik ook. We plannen de dag vol met afspraken en we ‘moeten’ van alles van onszelf. Maar druk zijn is ook maar een gevoel. Ik ken ook mensen die misschien 10% doen van wat ik doe op een dag. Toch hoor ik ook hen zeggen dat ze druk zijn. En dat ervaren ze dan ook zo.

En soms lijkt het wel of mensen er status aan ontlenen. Hoe drukker hoe belangrijker, hoe ‘geslaagder’ in het leven. Want als je het niet (zo) druk hebt, dan hoor je er niet bij. En misschien is het zelfs zo’n gewoonte om -als iemand vraagt hoe het met je gaat – te antwoorden: druk…. dat het wel een automatisme lijkt.

En ik herken het wel. Jaren geleden had ik een periode dat ik niet lekker in mijn vel zat. Als mensen vroegen: Hoe gaat het met je, antwoorde ik steevast: mmm, gaat wel. Totdat ik mezelf op een dag betrapte op het volgende. Het ging al weer een tijdje goed en ik had veel energie en overal weer zin in. En terwijl ik nog niet gezegd had: “mmm, gaat wel”, realiseerde ik dat het niet de waarheid was. Want het ging wél goed met me. Ik was kennelijk zo geconditioneerd dat ik mijn standaard antwoord gaf. En waarom? Omdat ik er niet bij nadacht? Omdat ik onbewust mijzelf misschien had wijsgemaakt dat dat een bepaalde status, aandacht op zou leveren?
Zo is het ook met druk zijn. Ook al zijn we druk, als we steeds maar antwoorden ‘druk’, dan wordt dat ook een werkelijkheid. Dan geeft dat een bepaalde druk, een bepaalde onrust. Terwijl je ook druk kunt zijn zonder dat het als ‘druk zijn’ voelt. Je gaat dan heel anders om met het concept ‘druk’. Je bent druk maar ervaart wel innerlijke rust.

INNERLIJKE RUST
En nu is het natuurlijk de kunst om ook echt rust te ervaren. Innerlijke rust; rust als een staat van ZIJN. En dat komt je niet aanwaaien, daar zal je aan moeten werken. Het begint met inzicht in je zelf; met acceptatie van jezelf. Want juist het niet accepteren van wie we zijn levert de meeste onrust op. Wij vinden dat we perfect moeten zijn, dat we alle ballen in de lucht moeten houden. In je bedrijf, op je werk, als ouder, als partner, als vriendin…. Noem maar op. Dat alleen al is zo’n grote bron van onrust. Dat houdt ons (onbewust) de hele dag bezig. Dat kost energie en draagt bij aan het gevoel van druk zijn.
Ga voor jezelf eens na in hoeverre jij jezelf accepteert en op welk gebied je jezelf toch weer bekritiseerd. En stel dan jezelf de vraag of jouw oordelen over jezelf ook werkelijk kloppen….

Liefs Jeanine